· 

Gedicht: Een waas van woede en verdriet

Ik schreeuw, ik huil, ik sla, alle woede en verdriet uit me. 

Maar in plaats van dat het uit me weg gaat komt er meer bij. 

Het word een blinde waas voor mijn ogen. 

Ik heb het gevoel dat het nooit meer weg gaat, dat ik nooit meer helder ga zien. 

Ik voel me handen en benen trillen, ik voel de controle verdwijnen. 

En weer kies ik voor het enige dat lijkt te helpen. 

Namelijk degene die de controle verliest laten weten er nog te zijn. 

Door mezelf de pijn laten voelen die ik denk te verdienen. 

En langzamerhand voel ik de rust weer terug komen, en de tranen drogen op. 

 

En ik denk waarom liet ik het weer zo ver komen.  

Reactie schrijven

Commentaren: 0