· 

gedicht: geen zon maar schaduw

 

lopend door de straten bekijk ik de mensen. 

Een stelletje uit hun liefde aan elkaar, en lopen hand in hand voor me.

Met een boog loop ik om ze heen,

Een steek van jaloersheid steekt in me hart door het zien van liefde.

Lachend loopt er een groep met meiden langs, blij en plezier hebbend.

Ik kijk naar beneden en sjok langs ze heen, als ik opkijk schijnt de zon recht in mijn gezicht.

Ik irriteer me eraan en ga in de schaduw op een stoep zitten.

Kijkend naar de mensen die in hun zomerkleren , door de zon lopen.

Ik bedenk me dat dit precies is hoe ik me voel.

Iedereen om me heen loopt in de zon, geniet en is vrolijk.

Ik voel geen vrolijkheid, liefde of plezier,  en loop in de schaduw.

 

Is er iets mis met mij? Ben ik dan zo anders dan de rest? 

Reactie schrijven

Commentaren: 0